Evsiz İnsanlara Kart Terminalleri Verin

1/5

Evsiz İnsanlara Kart Terminalleri Verin

Sokakta bir evsizin yanından geçiyorsunuz.

Yirmi yıl önce cebinizde birkaç bozuk para olabilirdi. Birini kapcığa atmış olabilirdiniz. İşlem basitti. Daha önce sahip olmadıkları bir şeye sahiplerdi. Acının yanından geçerken biraz daha az suçlu hissettiniz. Kimsenin hiçbir şeyi doğrulaması gerekmedi.

Şimdi cüzdanınızda nakit yok. Toplu taşıma biletiniz telefonunuzda. Kahveniz saatinizi dokundurarak ödeniyor. Marketleriniz self-checkout'ta tarandı. Bozuk para yok, çünkü bozuk paraya ihtiyaç yok. Yabancılar arasında işleyen tüm küçük cömertlik altyapısı, burada bir çeyrek, orada bir dolar, sessizce ortadan kayboldu.

Twenty years agoNow

Your pocketA few coinsNo cash at all

TransitA ticketA pass on your phone

CoffeePaid in changeTap your watch

GroceriesA cashierSelf-checkout

On the streetA cupThe same cup. Empty.

Evsiz hâlâ sokakta. Kapcık hâlâ orada. Ama kapcığı doldurmak için kullanılan işlem artık çalışmıyor.

2/5

Sürtünme bağışı öldürdü. Nakitin hiç sürtünmesi yoktu. Dijital vermenin çok fazla var.

Bu soyut bir problem değil. Son on yılda, sokak düzeyindeki evsiz bireylere yapılan bağışlar nakitsiz toplumlarda çöktü. Dijital ödemelerin lideri İsveç, 2010'larda işlemlerin %10'unun altına nakit kullanımının düşmesiyle birlikte gayri resmi hayırseverliğin dramatik şekilde düşüşünü gördü. Aynı eğilim nakitin geri çekildiği her yerde görülüyor: Güney Kore, Hollanda, giderek Kanada ve BK.

Bazı evsiz insanlar uyum sağlamaya çalıştı. Küçük bir sayı GoFundMe hesapları kurdu, karton tabelalarında Venmo isimleri yayımladı, banka transferleri kabul etti. Bu, dikkat çekecek kadar teknoloji-bilgili ve görünür birkaç kişi için işe yarar. Ölçekte işe yaramaz. Yanından geçen çoğu insan durmayacak, telefonunu çıkarmayacak, bir yabancının QR kodunu taramayacak, banka uygulamasına giriş yapmayacak ve bir dolar için bir transfer tamamlamayacak.

Drop a coinScan a QR codeTap a terminal

1. Drop a coin in the cup

Pick a way to give, then watch the passer-by.

Nakitin geri çekildiği yerde, kapcığı dolduran bozukluk onunla birlikte gitti. Nakitin yerini alan teknoloji asla sokak düzeyinde verme için bir yol inşa etmedi.

3/5

Onlara terminaller verin. Küçük bir şey ve neredeyse hiçbir maliyeti yok.

Kritik mekanizma, terminallerin belediye tarafından verilmesi ve doğrulanmasıdır. Her terminal, bir şehir programı aracılığıyla belirli bir bireye kayıtlıdır. Transfer ettiği hesap, şehrin sosyal hizmetlerinin yardımıyla açılır. Bu, insanların ortaya çıkardığı en büyük iki itirazı çözer.

İlk olarak, güvenlik. Belediye kimlik doğrulaması olmadan, açık endişe hack'lemedir, kart ayrıntılarını yakalayan kötü niyetli bir terminal. Standart Visa/Mastercard temassız ağında düzenli olarak denetlenen, şehir tarafından verilen terminallerle, bu risk, başka herhangi bir küçük işletmede kartınızı dokundurmaktan daha yüksek değildir. Altyapı var. Herhangi bir sokak satıcısı veya yiyecek kamyonuyla aynı.

İkincisi, sahtekarlık. İnsanlar dolandırıcılıklar hakkında endişeleniyor, bir terminale sahip olan ama aslında evsiz olmayan biri veya bağışçının finanse etmek istemediği şeyler için parayı kullanan biri. Belediye kimlik doğrulaması ilkini ele alıyor; terminal yalnızca bireyin şehrin konut yardımı sisteminde olduğunu doğrulayan bir süreç aracılığıyla verilir. İkinci endişe gerçek ama nakit için de doğru; verilen bir dolar, alıcının nasıl isterse harcadığı bir dolardır ve hayırseverliğin çoğu makul modeli bunu kabul eder.

Terminal modeli Amsterdam, Stockholm, Londra'nın bazı bölümlerinde ve birkaç ABD şehrinde çeşitli başarı seviyeleriyle denendi. Teknoloji çalışıyor. Konuşlandırma küçük ve yetersiz finanse edildi. Varsayılan olmayı hak ediyor.

4/5

Ama bunu açıkça söylemek istiyorum çünkü terminal çözümü temelde bir baypastır.

2026'da herhangi bir gelişmiş ekonominin kişi başına servetine sahip bir ülkede, önemli sayıda evsiz insan olmamalıdır. Her büyük Batı şehrinde olması, yetersiz kaynakların sonucu değildir. Bu kaynakların nasıl tahsis edildiğinin sonucudur.

Çoğu gelişmiş ülke GSYİH'lerinin %30 ile %50 arasında bir oranını hükümete harcar. Bunun büyük bir kısmı sosyal programlarda. Konut, özellikle, en bariz kaldıraç, inşa etmek, sübvanse etmek, piyasa konutuna erişemeyen insanlara mevcut olmasını sağlamak.

Ancak San Francisco'da, Vancouver'da, Sidney'de, Paris'te, Berlin'de, Toronto'da, evsizlik iki on yıldır büyüyor. Kaynaklar kıt olduğu için değil. İhtiyaç duyulan ölçekte konut inşa etmek için siyasi irade yoktur ve insanları sokağa düşmeden önce yakalaması gereken sistemler, akıl sağlığı bakımı, bağımlılık tedavisi, geçiş konutu, istihdam yardımı, yetersiz finanse edilmiş, parçalanmış ve sıklıkla hizmet etmesi gereken insanlara karşı düşmandır.

Ödeme terminali olan bir evsiz, boş bir kapcığa sahip bir evsizden daha iyi bir sonuçtur. Ama evsiz insanın varlığı gerçek skandaldır. Terminal, çok daha büyük bir uygar başarısızlığa küçük bir insancıl yamadır.

5/5

İki katman.

Terminal programı, evsiz nüfusu olan herhangi bir şehirde varsayılan bir belediye hizmeti olarak uygulanmalıdır. Teknoloji maliyetleri önemsiz. İdari yük küçük. Sokakta yaşayan insanlara fayda anlamlı. Bunu yapmamış şehirler yapmalı.

Ama gerçek düzeltme yukarı akıştır. Konut inşa edin, kamu, sosyal, geçiş. İnsanların gerçekten erişebileceği akıl sağlığı bakımı finanse edin, sadece telefon numarası olmasın. Bağımlılığı bir suçlu olarak değil, bir sağlık durumu olarak ele alın. Geçici krizden kalıcı istikrara geçişi daha zor değil, daha kolay hâle getirin. Bunların hiçbiri gizemli değil. Finlandiya, çalışılan, kopyalanan ve başka yerlerde başarıyla uygulanan "Önce Konut" politikasıyla bunların çoğunu yaptı ve sokakta uyuyanları %80'den fazla azalttı.

over 80%fewer people sleeping rough in Finland, with Housing First

2026'da geniş çaplı sokak evsizliğinin varlığının finansal bir problem olduğu hiçbir gelişmiş ülke yok. Bu bir siyasi problem. Bir seçim. Ve terminal, ilk etapta var olmamalı bir duruma insancıl bir yanıttır.

İnsanlık tarihindeki en verimli ödeme altyapısını inşa etmek için yirmi yıl harcadık. Trilyonlarca dolar bunun üzerinden her gün hareket ediyor, neredeyse sıfır maliyetle, önceki neslin hayal edebileceğinden daha hızlı.

Topluluklarımızın en görünür, en savunmasız üyelerini bu sisteme nasıl dahil edeceğimizi çözmedik. Geri kalanımızın yararlandığı aynı modernleşme tarafından geride bırakıldılar. Kapcık boş çünkü onu dolduran sistem bu ekonomide çalışmıyor.

Onlara terminaller verin. Küçük bir şey ve neredeyse hiçbir maliyeti yok.

Ve sonra konutu inşa edin. Bakımı finanse edin. Gerçek problemi çözün.

Terminal bir yama. Boş kapcık bir skandal. İkisini de yapabiliriz.